فصل چهارم - دين يكى از ابواب فقه اسلامى باب قرض دادن است كه در اسلام از اعمال پسنديده محسوب مىشود و بر عهدهء هر مسلمان است كه در هنگام نياز برادر مسلمانش وام بدون بهره كه « قرض الحسنه » ناميده مىشود ، در اختيارش بگذارد . قرض يكى از عمده‌ترين ابواب مسائل اسلامى است كه روى مالكيت پايه‌گذارى شده است ، زيرا اوّلًا فرد را مالك دانسته و سپس او را امر به قرض دادن كرده است در نتيجه در سه مرحله مالكيت شخصى امضا شده است . 1 - صاحب پول مالك مىشود تا بتواند قرض بدهد . 2 - بدهكار مالك مىشود تا بتواند مصرف كند و بدهكار مىشود . 3 - بدهكار در اثر كار و كوشش مىتواند مالك گردد تا وام خود را ادا نمايد . پس اگر مالكيت نباشد مسألهء قرض و احكام آن لغو خواهد بود . ولى قرض بايد سود و بهره نداشته باشد و الا حرام و از گناهان كبيره است . آيات دين و احكام آن در قرآن كريم آيات متعددى دربارهء دين آمده است : الف - در ضمن آيات ارث بيان شده كه ديون ميت را بايد قبل از تقسيم تركه ميت ادا نمايند . « مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِها أَوْ دَيْنٍ » . « 1 » « مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِها أَوْ دَيْنٍ . . . مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصى بِها أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ » . « 2 »

--> ( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 10 . ( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 11 .